101.000 Dochód z emisji pieniędzy, lub jak to się nazywa, semenorage, jest różnica między kosztem pieniądza i płatności w celu utrzymania systemu ich rotacji i wartości nominalnej. Ta różnica jest zyskiem, który trafia do państwa. Będzie to bardziej zrozumiałe, jeśli weźmiemy pod uwagę przykład. Powiedzmy, że aby wydrukować banknot o wartości 5000 rubli, potrzebujesz sumy około 3 rubli. Okazuje się, że seignage w tym przypadku będzie 4997 rubli. Dla banknotu 100-dolarowego wartość wydruku wynosi około 12 centów, co oznacza, że dochód z emisji wynosi 99,88 USD.

Sam termin korzeni sięga czasów feudalnych. Duży feudalny pan – senior – wziął część wybite pieniądze w postaci podatku. Stąd “senior”.

Zdarza się, że seignage ma wartość ujemną, na przykład w najmniejszych monet różnica.

Senoraj - dochód z emisji pieniędzy

W przypadku gdy dochód z emisji pieniądza

Tak więc bank centralny otrzymał swoje dochody z emisji pieniędzy. Organy regulacyjne w większości krajów naturalizują te fundusze. Jeśli mówimy o Banku Centralnym Rosji lub Rezerwie Federalnej Stanów Zjednoczonych, te organizacje finansowe działają w nieco innym systemie.

Te organy regulacyjne inwestują seniorów jako depozyt w innych bankach, a te z kolei udzielają pożyczek osobom fizycznym i przedsiębiorstwom. Obligacje skarbowe są często kupowane dla tych funduszy. Oznacza to, że okazuje się, że seigneur staje się zyskiem Banku Centralnego. Liczba ta zazwyczaj nie jest ujawniana. Istnieją informacje, że Bank Centralny jest zobowiązany do przekazania 75% dochodów do budżetu. W Japonii Bank Centralny nie jest tak chciwy i przenosi do budżetu 96% seniorów, pozostawiając sobie 4%.

Warto zauważyć, że dochód z emisji pieniądza znacznie wzrasta, jeżeli waluta jest aktywnie wykorzystywana poza krajem emitenta. Dzieje się tak na przykład w przypadku dolara amerykańskiego.

Jeśli chodzi o samą kwotę zysku, jest on klasyfikowany. Istnieje opinia, że w zależności od państwa może wahać się od 0,5% do 17% PKB.

Oznakowanie i podatek inflacyjny

Naturalnie uruchomienie prasy drukarskiej i problem pociąga za sobą straty dla wszystkich posiadaczy danej waluty, ponieważ deprecjonuje. Szkoda ta nazywana jest podatkiem inflacyjnym, ponieważ ci, którzy drukowali pieniądze, dostali zysk, o którym mówiliśmy powyżej, przy jednoczesnym zwiększeniu poziomu inflacji. Innymi słowy, zwykłych posiadaczy walut, tych, którzy go mają i którzy go używają, jakby “zapłacił” podatek, będąc ukrytym. Organy, które zatwierdziły tę kwestię, zakłócają ustaloną równowagę gospodarczą między wieloma obszarami. Jest to przede wszystkim inflacja, a także deprecjacja pieniądza i wzrost cen, ponieważ sprzedawcy muszą zwiększyć wartość towarów. To system zamknięty. Innymi słowy, podatek inflacyjny pokazuje szkody państwa z inflacji.

zwykle prowadzą do kryzysu. Dlatego przywództwo państw rzadko niepotrzebnie drukuje pieniądze.

Post- pojawił się najpierw w G-Forex.net.